ازدواج، به عنوان یکی از اساسی‌ترین نهادهای اجتماعی، نقشی بی‌بدیل در ترسیم آینده جمعیتی و سرنوشت ملی هر کشوری ایفا می‌کند. ازدواج به موقع و پایدار، نه تنها هسته اولیه تشکیل خانواده را شکل می‌دهد، بلکه بستر طبیعی برای تحقق “جوانی جمعیت” است. جوامعی که در آن‌ها ازدواج آسان، به هنگام و مستحکم ترویج می‌یابد، از هرم جمعیتی جوان‌تر، نیروی انسانی پرنشاط‌تر و چشم‌اندازی روشن‌تر بهره‌مند خواهند شد.

در مقابل، تأخیر در امر ازدواج یا دشوار شدن فرآیند آن، پیامدهای نامطلوبی از جمله کاهش نرخ باروری و نهادینه‌سازی الگوی فرزندآوری محدود را به همراه دارد. علاوه بر این، ازدواج پایدار، به عنوان مهمترین منبع تولید “سرمایه اجتماعی”، زمینه‌ساز شکل‌گیری اعتماد، همبستگی و مسئولیت‌پذیری در جامعه است. تضعیف این نهاد مقدس، جامعه را در معرض آسیب‌هایی چون افزایش نرخ طلاق، کاهش بهره‌وری و فرسایش قدرت ملی قرار می‌دهد.

در فرهنگ غنی ایرانی-اسلامی، ازدواج صرفاً یک تشریفات زودگذر نیست، بلکه بنیانی برای دستیابی به آرامش، همیاری و تولید نسلی صالح و شایسته است. بازگرداندن سهولت و حرمت به این سنت حسنه، اولین و مهم‌ترین گام در راستای تحقق “جوانی جمعیت” و اعتلای “عزت ملی” محسوب می‌شود؛ چرا که قدرت و اقتدار ملی، ریشه در استحکام پیوندهای عاطفی و قانونی اعضای یک ملت دارد.

مدیریت جوانی جمعیت سلامت خانواده و مدارس معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان